12 september 2007

Gisteren

Vanmiddag kwam Kees onverwachts op bezoek.
Ik ken Kees vanaf de dag dat ie verwekt is. Nou ja... vanaf de dag, die keer in de bus, dat z’n moeder vertelde dat ie Kees zou gaan heten. Vooruit... vanaf de dag dat ie geboren is, that’s fair.

Zijn moeder is een dierbare vriendin van mij. Toen het nog nodig was, was ik ‘de favoriete oppas’ van Kees en later ook van zijn jongere broer. Ik heb hen de fles gegeven en hun luiers verschoond. Ze in slaap gesust, getroost en liedjes voor ze gezongen. Ze zien dreumesen, peuteren en kleuteren. Naar school gebracht of daarvan opgehaald. Hun verjaardagsfeestjes mee “begeleid”.

Sinds een paar weken zit Kees op de middelbare school. Ik woon aan de route die hij dagelijks van huis naar school en terug fietst. Vandaag kwam hij op de terugweg “even aanwippen”. Hij vertelde over zijn leraren en klasgenoten, over wiskunde, aardrijkskunde, Engels en Frans. Dat kon ik allemaal nog volgen; sterker nog: allemaal heel herkenbaar. Hij vertelde ook over z’n mobiele telefoon, alle mogelijkheden ervan, over wat ie met klasgenoten allemaal uitwisselt via BlueTooth, over jumpen, vertelde en liet me zien wat ie allemaal kan en doet met de PC en op Internet. Veel hiervan ging mijn pet te boven. En dan ben ik toch echt niet van gisteren.
Voor mij zat een jongen die van veel dingen veel meer weet dan ik. Een jongen ie ik gisteren nog de fles gaf en over z’n bolleke aaide.
Weird. Time flies.


p.s. Het was gezellig, Kees!

4 Comments:

At 12/9/07 9:16 p.m., Blogger ary said...

Help! Een stukje van Claudy! Dat was even schrikken na een half jaar. ;-)

 
At 12/9/07 9:53 p.m., Blogger Claudy said...

Jeetje... Ary!!!
(Wat een snelle reactie.) Ja, een half jaar. Ruim zelfs. Mijn volgende stukje zal waarschijnlijk gaan over het waarom van deze lange radiostilte (als ik daar tenminste een aantrekkelijk stukje van kan maken).
Wat leuk dat je me nog niet vergeten bent.
Volgens mij ben ik vanaf nu weer (een beetje) terug in de blogwereld, wat ook, of vooral betekent, dat ik ook weer mijn favoriete blogs ga lezen. (Het schaamrood staat op mijn kaken als ik me realiseer hoezeer ik een en ander en eenieder verwaarloosd heb.)

 
At 14/9/07 2:08 p.m., Anonymous Anoniem said...

Zit je een half jaar voor Jan D. te kijken, wordt je standvastigheid toch nog beloond.

GrBr

 
At 30/9/07 11:27 a.m., Anonymous peet said...

hehe, ik krijg al verontruste mailtjes als ik een week niks schrijf; laat ze maar een boek lezen:-)

maar fijn 'dat je er weer bent'.

 

Een reactie posten

<< Home